**เอนทรี่นี้ยาว และอาจมีตัวหนังสือเยอะเกินความจำเป็น ใครสายตาอ่อนล้ากับแสงจอคอม ควรได้รับคำแนะนำ ฮ่าๆๆๆ**
 
 
คือว่า เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา Hey! Say! JUMP มางานที่ลานพารากอนค่ะ
คือหลายคนรู้ข่าวแล้วแน่นอน แต่จนถึงตอนนี้เรายังไม่รู้เลยว่างานที่ไปมาวันก่อนมันคืองานอะไร ฮ่าๆๆๆ
จะว่าแถลงข่าวคอนเสิร์ตก็ไม่เชิง เพราะคอนเสิร์ตจะมีเมื่อไหร่ยังไม่กำหนด แค่บอกว่าปลายปีนี้
จะว่าเป็นมินิคอนก็ไม่เชิง เพราะน้องๆมาให้สัมภาษณ์ด้วย แล้วก็มาร้องเพลงด้วย 3 เพลง
แล้วสรุปมันคืองานอะไร?? ฮ่าๆๆๆ เอาเถอะ ขอเรียกว่างานมีตติ้งแฟนไทยละกันนะ ฮ่า
 
 
คือก่อนหน้านี้เราเพิ่งรู้ข่าวว่าจั๊มป์จะมาไทย มีงานที่พารากอนวันที่ 3 มีนา ประมาณปลายเดือนกุมภาเอง คือเหมือนทางอวาลอนประกาศได้แปบเดียว จั๊มป์ก็มาเลย
ยัง งงๆ จนถึงตอนนี้ว่าสรุปเราฝันไปรึเปล่าเนี่ยย??? คือรอจั๊มป์มานานมากแล้ว จำได้ว่าช่วงปีก่อนอวาลอนบอกจะมีคอนจั๊มป์ในไทย แต่สุดท้ายก็เลื่อนไปไม่มีกำหนด (คือไม่มาแล้วนั่นแหละ)
ตอนนั้นฝันสลายไปรอบนึง เลยหมดหวัง คิดว่าคงยากจริงๆที่จะได้เจอ
แต่สุดท้าย ก็ได้เจอจนได้ เพราะงั้นตอนนี้เลยยังไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเองว่าไปเจอจั๊มป์มาแล้วจริงๆ
 
 
โอเค มาเล่าถึงเหตุการณ์วันนั้นกันดีกว่า~
 
เอนทรี่นี้ไม่มีอะไรมากหรอกค่ะ เราแค่มาเขียนไว้เพราะอยากบันทึกความทรงจำเอาไว้
คือเมื่อวันที่ 3 มีนา คือวันอาทิตย์ ฟ้าครึ้มแต่เช้า
ฝนทำท่าจะตก เราก็ออกไปเลือกตั้งก่อน เพราะเป็นวันเลือกผู้ว่ากทม.คนใหม่
ตอนเดินกลับมาบ้าน ฝนก็เริ่มเทลงมา เลยวิ่งกลับบ้านหนีฝน
ตอนนั้นเองที่เริ่มลังเลว่า จะไปงานจั๊มป์ดีไหมนะ? คือบอกก่อนว่าช่วงนี้เรามีเรื่องเครียดเอามากๆ
รู้สึกเหนื่อยทั้งกายและใจ เครียดจนกินข้าวไม่ลง
พอเจอฝนตกอีก เลยเริ่มลังเลว่าจะไปงานจั๊มป์ดีมั้ย มันเป็นความรู้สึกเนือยๆ หมดแรง ไม่มีแรงไปยืนรอ หรือไปยืนเบียดกับแฟนๆคนอื่นเลย
อารมณ์คนแก่หมดไฟน่ะ5555 ก็นั่งๆนอนๆอยู่บ้าน จนฝนหยุดตอนบ่ายสอง
ตอนนั้นก็เริ่มคิดว่า เออ จะไปดีมั้ย หรือไม่ไปดี
แต่มันก็เสียดายถ้าไม่ไป เพราะไม่รู้จั๊มป์จะมาอีกเมื่อไหร่ จะได้เจออีกมั้ย
อนาคตก็เป็นเรื่องไม่แน่นอนเสียด้วย
คิดได้อย่างนั้น ก็เลยรีบลุกขึ้นแต่งตัว ออกจากบ้านทันที
 
 
มาถึงลานพารากอน ตอนบ่ายสามสี่สิบ...
 
ฝนไม่ตกแล้ว แต่ฟ้ายังครึ้มอยู่ ลานพารากอนตอนนั้น คนยังไม่เต็มลานมาก คือยังมีที่ยืนอยู่พอสมควร
เราก็เข้าไปยืนต่อท้ายเค้า แต่เป็นฝั่งใกล้ประตูพารากอน เพราะเห็นแค่ตรงนี้ที่ยังมีที่ยืนมากสุด
ช่วงตรงกลางเต็มหมดแล้ว จะเบียดเข้าไปก็กระไรอยู่ เกรงใจคนที่มารอนานแล้ว
ยืนรอแบบนั้น สักพักใหญ่เค้าก็เริ่มเปิดจอให้ดู เป็นคลิปงานโปรโมต กับ Johnny's World
แล้วก็มีเปิด PV เพลงของจั๊มป์ด้วยนะรู้สึก มองไม่ค่อยเห็น คือคนที่ยืนข้างหน้าเราเค้าตัวสูง ;A;
ตอนนั้นจะขยับที่ยืนก็ยากละ คนเริ่มเยอะขึ้นทุกที จากเมื่อกี้เรายืนต่อท้ายคนอื่นเค้า ตอนนี้มีคนอื่นมาต่อท้ายเราเต็มเลยย
เราก็ โอเค คือที่มาก็ไม่ได้กะว่าจะต้องเห็นอะไรมากมายหรอก มันเป็นอารมณ์ไม่ได้คาดหวังมาก เพราะตัวเองมาก็บ่ายสามบ่ายสี่แล้ว งานมันเริ่มห้าโมง ฉะนั้นที่ยืนมันก็ท้ายๆแบบนี้แหละ ทำใจได้
 
 
เอารูปมาให้ดูค่ะ ปริมาณแฟนๆวันนั้น ณ ลานพาร์ค พารากอน
 
รูปจาก http://www.pingbook.com นะคะ ขอบคุณมากๆค่า ภาพนี้สวยมากเราชอบ สีสันของพัดแต่ละคนสดใสดีจริงๆ >w<
เราพยายามส่องหาตัวเองในรูป แต่ไม่เจอ55555 คาดว่าคงโดนพัดบังหน้า ฮาา เราอยู่ตรงหน้าลำโพงค่ะทางซ้ายมือของรูป ที่มีลูกโป่งสีเงินลอยอยู่ ก็ถือว่าอยู่กลางๆค่อนมาข้างหน้าเหมือนกันนะเนี่ย~ ใช้ได้ๆ ^^
 
 
ยืนๆไปอีกสักพักใหญ่ จนห้าโมงนิดๆ
 
พิธีกรก็ออกมา คือจำชื่อไม่ได้ขอโทษค่ะ ;A; รู้สึกจะเป็นดีเจ เคยเห็นหน้าอยู่
ก็มาเปิด Johnny's World ให้ดูอีกที แต่เหมือนจะเป็นคนละคลิปกับตอนที่เปิดช่วงรอนะ คืออันนี้มองไม่เห็นเลยย โดนบังมิดกว่าเดิมอีก ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมคนตัวสูงขึ้นได้ (หัวเราะ)
แล้วพอคลิปจบเท่านั้นแหละ ......
 
 
Hey! Say! JUMP ก็ออกมาาาาาาาาาาาาาา ทันที กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด
 
ตอนนั้นแบบว่า เฮ้ย มาแล้วหรอ มาแล้วจริงๆหรอ T^T
รู้สึกตะลึง+ปลื้มใจ+ตื้นตัน อะไรไม่รู้หลากหลายอารมณ์มาก
แบบไม่เชื่อสายตาตัวเองจริงๆ มาแล้ว น้องมาแล้วววว TT^TT
 
สตั๊นไป 3 วิ แล้วไม่รู้ยังไง หลุดออกมาทุกอย่างเลย กรี๊ดอย่างเดียวเลยตอนนั้น
ไม่ได้คิดอะไรอีกแล้ว มันเหมือนทุกอย่างเป็นไปเอง เราไม่ต้องบังคับตัวเองเลยว่าต้องทำอะไรต่อ เสียงกรี๊ดมันหลุดมาเองจริงๆ
9 หนุ่มเดินออกมาในชุดโทนสีขาวดำ โอ๊ยตาย ให้ตายเถอะ นี่หลุดออกมาจากแม็กกาซีนรึเปล่า
ทำไมหน้าเป๊ะแบบนี้ ใสกิ๊งกันมากๆ ><
สติสตังเริ่มหลุด แล้วคือเราเมนยูยะค่ะ ทาคาคิ ยูยะ คุณทคย.ของเรา เป็นไอดอลจอห์นนี่ที่ชอบมากที่สุดละ
สายตาเราเลยโฟกัสอยู่แค่ผู้ชายคนนี้จริงๆ คือเสียดายเหมือนกันไม่ได้หยิบกล้องใหญ่ไป
ทั้งตัวมีแค่กล้องมือถือกะโหลกกะลา ซูมก็ไม่ชัด ลองถ่ายแล้วแต่มันไกลมากก เลยตัดสินใจเก็บลงกระเป๋า ใช้ตานี่แหละมอง เก็บภาพให้ได้มากที่สุด
 
ลืมเล่า คือพอจั๊มป์ออกมา คนข้่างหน้าก็เบียดกันไปข้างหน้าเฉยเลยค่ะ แบบกรูกันเข้าไป คือที่ว่างมันเพิ่มขึ้นมาจากไหนหรอ ฮ่าๆๆ ตอนยืนรอก็ว่าเบียดแล้วนะ พอจั๊มป์มา ที่ว่างเพิ่มขึ้นเฉยเลย ฮ่าๆๆๆ
ก็กรูไปกับเค้าด้วยค่ะ จนได้ที่ยืนที่รู้สึกว่าโอเคมาก ไม่ได้ใกล้มาก แต่ก็ใกล้แบบมองเห็นได้เต็มๆตา ไม่ต้องเขย่ง
และที่ที่เรายืน มันพอดีกับฝั่งที่ยูยะยืน เพราะงั้นตอนนั้นเลยรู้สึกว่าไม่ขออะไรอีกแล้วว ขอยืนมองคุณแบบนี้ำไปเรื่อยๆ ก็ฟินมากแล้วค่ะคุณทาคาคิ~
 
 
คือพูดแบบไม่กลัวลำเอียงเลยล่ะ ว่าช่วงเวลา 1ชม.ต่อจากนั้น เรามองโฟกัสแต่คุณทาคาคิ ยูยะจริงๆค่ะ
ไม่ใช่ไม่ชอบคนอื่นนะ แต่ตามันมองเองอะ ฮ่าๆๆๆๆ
ไม่รู้จะทำยังไงเหมือนกัน พอมองคนอื่นได้นิดหน่อย ก็กลับมามองผู้ชายผิวแทนคนนี้อีกแล้ว >///<
ให้ตายเถอะ หล่อมากกก ผิวเข้มๆ ตัวสูง หุ่นก็ดีนี่นา ไม่เห็นอ้วนเลยยยย (หรืออยู่ที่พุง มองไม่เห็น ฮ่าๆๆๆ)
ได้ยินคนข้างหลังพูดกันแบบ "ยูยะหล่ออะ ตัวจริงหล่อมากก" แล้วแอบขำ ฮ่าๆๆๆ
คือเข้าใจอารมณ์เลย แต่เราว่ายูยะตัวจริงกับในแม็กกาซีน ก็หล่อเหมือนกันนะ แบบตัวจริงไม่ได้หล่อมากกว่าในแม็กมากมายแบบนั้น หรือเพราะเราเมนยูยะอยู่แล้ว เลยรู้สึกว่า จะแบบไหนก็หล่ออออ5555555555
 
 
 
โอเค กลับมาเล่าต่อ ฮ่าๆๆ
 
ก็จั๊มป์ออกมาด้วยเพลง Ultra Music Power ค่ะเป็นเพลงเดบิวท์ของวงเลย 
น้องๆมาเต้นกัน ร้องกัน โอ๊ยยยยย อิเมจะบ้าตาย5555555
 
สารภาพก่อนว่าช่วงตั้งแต่ขึ้นมหา'ลัยมา เราไม่ค่อยได้ตามจั๊มป์เท่าไหร่แล้วค่ะ คือชอบน่ะชอบ แต่ด้วยงานหนัก เรียนหนัก เลยห่างๆไป
พอจะกลับมาตามต่อ มันตามไม่ทันแล้ว เลยทำได้แค่มองห่างๆอย่างห่วงๆ(?) ฮ่าๆๆๆ
ประกอบกับมาชอบวงร็อคอินดี้ คือค่าย a-sketch น่ะค่ะ เลยห่างค่ายจอห์นนี่ไปพอสมควร
เพลงก็ฟังน้อยลงด้วย แต่ถามว่ายังชอบไหม ก็ชอบนะ ยืนยันคำเดิม ฮ่าๆๆ
 
เพราะฉะนั้นตอนจั๊มป์ออกมาร้อง ด้วยความที่ไม่ได้ฟังนานพอสมควร
แอบคิดว่า จะร้องตามได้มั้ย แต่พอน้องร้องจริงๆ ก็ร้องตามได้แบบไม่ติดขัดเลยเหมือนกันนะเรา ฮ่าาาาา
เหมือนมันคงอยู่ในสายเลือดไปละ ฮ่าๆๆๆ ด้วยความที่ชอบตั้งแต่ยังเป็น Hey! Say! 7 เลย พอเดบิวท์เป็นจั๊มป์ ก็ติดตามต่อ เพลง UMP มันเลยเหมือนเพลงที่เราฟังบ่อยสุด เพราะเป็นเพลงแรกด้วย
จำได้ตอนนั้นแบบ อยากเต้นคัฟเวอร์เลยนะเพลงนี้อะ ฮ่าๆๆๆ ท่านี่จำได้เป๊ะเลย ฮาาาา ตลกตัวเอง
 
นั่นล่ะค่ะ พอน้องร้องจบ พิธีกรก็ออกมา เป็นช่วงสัมภาษณ์กันไป
 
 
คือช่วงสัมภาษณ์ เราำจำอะไรไม่ค่อยจะได้เลย อย่างที่บอกว่า ตามันคอยจ้องแต่ยูยะอะ55555
เพราะไม่คิดว่าจะได้เจอ พอได้เจอจริงๆ มันเลยเหมือนไม่ได้สนใจอย่างอื่นเลยนอกจากผู้ชายคนนี้
จะว่าเราเว่อร์ ก็เว่อร์หน่อยๆมั้ง55555 แบบรู้สึกเหมือนไม่ได้ยินเสียงอะไรเลย ไม่เห็นอะไรเลยนอกจากผู้ชายคนนี้อะ
อืม...เว่อร์จริงๆนั่นล่ะ ฮ่าๆๆๆๆ
 
 
จำได้แค่ว่า พิธีกรสัมภาษณ์ว่า น้องๆชอบกินอาหารไทยอะไรมั้ย
ได้ยินใครตอบว่า มัสมัน ใช่ชี่รึเปล่านะ ฮ่าๆๆ ลืม แล้วพิธีกรก็แบบแปลกใจ เค้าบอกว่า เป็นคำตอบที่แปลกมากสำหรับไอดอลต่างประเทศที่มาเยือนไทยแล้วตอบว่ามัสมัน55555
แล้วก็มี ไดจัง รึเปล่า ตอบว่าข้าวมันไก่ (เอ๊ะหรือยามะจัง เอ๊ะ5555) ไปดูคลิปมาค่ะ เหมือนจะเป็นชี่ที่พูดว่าข้าวมันไก่ คืออิเมมั่วมาก จำอะไรไม่ได้จริงๆ ฮ่าๆๆๆ บอกแล้วว่าจำอะไรไม่ได้จริงๆ มองแต่ยูยะ
แต่ยูยะไม่ตอบอะ ;A; คือพิธีกรถามหลายคำถามเหมือนกัน ยูยะไม่ได้ตอบเลย ;A;
อดฟังเสียงเลย เห็นบางทียูยะยกไมค์ขึ้นมาเหมือนลังเลว่าจะพูดดีมั้ย แล้วก็โดนเปลี่ยนเรื่อง ;A; แงงงง จังหวะไม่ดีสินะคะคุณทาคาคิ
 
หลายคนตอบกันหลากหลายมาก มีต้มยำกุ้งด้วย อันนี้น่าจะเป็นคำตอบเบสิคสุดละ ฮ่าๆๆ
แล้วอะไรอีกไม่รู้จำไม่ได้ ;A;
อ่อ มีบุจจี้ตอบว่า แกงเขียวหวาน มั้งนะ5555 อันนี้ชอบเหมือนกันเลยจำได้ บุจจี้หล่อมากเช่นกัน ผูกไทด์อยู่คนเดียว ฮิคกะก็ผูกไทด์ เมลืม โกเมนเนะ ;A; โอ๊ยย ละลาย5555
ฮิคกะตอบว่าทับทิมกรอบด้วย น่าร้ากกก แล้วโตะรินตอบว่า ปูนิ่มม เป็นคำตอบที่สร้างสรรค์และแตกต่างจริงๆนะฮ่าๆๆ ปกติคำตอบเบสิคก็จะเป็นต้มยำกุ้งนี่แหละ หุๆ
 
อ่อ ก่อนหน้านี้มีช่วงแนะนำตัว ซึ่งก็พูดไทยกันบ้าง แต่คืออิเมฟังไม่ออกเด้อออ555555 น้องพูดไม่ชัด แต่รับไว้ด้วยใจ555555
 
*มาอิดิทๆๆ ฮ่าๆๆ เคย์พูดว่า "จำผมได้ไหมครับ" ด้วยย ฮ่าๆๆ จำได้สิคะ >w< 
แต่ตอนที่เคย์พูด เมฟังไม่ออกแหละ แบบว่ามันฟังไม่ถนัดน่ะฮ่าๆๆ ขอโทษนะอิโนะจัง คือพอดูคลิปแล้วแบบ เออก็พูดชัดนะ555 เมฟังไม่ออกเองตอนนั้นสมองมันเบลอๆไง5555
 
ไดจังพูดว่า "รักเมืองไทย" ฮ่าๆๆ น่ารักจัง รักแล้วอยากมาอยู่นานๆมั้ยคะ >w<
 
มีช่วงเคโตะโชว์เทพสปีคอิงลิช ฮ่าๆๆ แบบเทพจริง สำเนียงนี่ไม่ใช่คนญี่ปุ่นเลย เด็กนอกชัดๆ
แล้วก็ช่วงเซอร์วิส ยามะจิม่า อร๊างมากกก55555
 
มันจะมีช่วงที่ทุกคนกำลังซับหน้ากัน ใช้ทิชชู่มั้ง เช็ดหน้าตัวเองกันไป
แล้วพิธีกรก็เหมือนแซวว่า เนี่ย เดี๋ยวเค้าจะเอาทิชชู่ที่เช็ดแล้วของจั๊มป์โยนลงไปให้แฟนๆ จริงๆเหมือนบอกว่าจะเอาไปประมูลค่ะ5555 จำผิด เบลออ
แฟนก็กรี๊ดดดดกัน จั๊มป์ก็งงๆมั้ง พอเค้าเข้าใจว่าแฟนกรี๊ดอะไรกัน
ยูโตะค่ะ โตะรินก็เอาทิชชู่ไปซับหน้ายามะจัง แล้วเอาเก็บเข้ากระเป๋ากางเกงตัวเองงงงงงงง
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด ทำแบบนี้ต้องการอะไรค้าาาโตะรินนน ต้องการใำห้แฟนคลับกรี๊ดตายใช่มั้ย5555555
ยามะจังก็ยิ้มๆ แหมมม ไม่เล่นด้วยหน่อยหรอคะย